مىكند كه او وكيل و مورد اعتماد امام بوده است [ 1 ] . نجاشى مىگويد : او مسائلى از حضرت ابو الحسن العسكرى عليه السّلام دارد [ 2 ] . شيخ او را جزو سفيران مورد ستايش آورده و مىگويد : وى مردى فاضل و مورد رضايت امام و از جمله وكلاى ابو الحسن و ابو محمد عليهما السّلام بوده است [ 3 ] . احمد بن على رازى ، از على بن مخلّد ايادى نقل كرده مىگويد : ابو جعفر عمرى نقل كرد و گفت : ابو طاهر بن بلال به زيارت حج رفت و ديد كه على بن جعفر مشغول بخششها و انفاقهاى زيادى است و چون از حج برگشت ، اين مطلب را خدمت ابو محمد عليه السّلام نوشت . پس امام عليه السّلام در حاشيهء نامهء او نوشت : ما به او دستور داده بوديم كه صد هزار دينار انفاق كند ، دوباره همان قدر دستور داديم و او به خاطر اين كه موقعيت ما در بين مردم محفوظ بماند ، از قبول و وارد شدن در كار ما در آن حدى كه ما ديگران را در آن حد وارد نكرده‌ايم ، خوددارى كرد . مىگويد : او بر امام عسكرى عليه السّلام وارد شد ، امام دستور داد سى هزار دينار به او بپردازند [ 4 ] . على بن جعفر نزد امام عليه السّلام ، محترم بود ، بين او و بين فارس اختلافى پديد آمد و نزاعى در گرفت ، ابراهيم بن محمد ، نامه‌اى به خدمت امام نوشت و اين جريان را به اطّلاع امام رساند و از آن حضرت خواست تا تكليف او را روشن كند كه به كدام يك از آنها كمك كند ، امام عليه السّلام در پاسخ ابراهيم نوشت : « چنين چيزى لازم به پرسيدن نيست و در چنين موردى شكى نيست كه مقام على بن جعفر را - كه خداوند ما را به وسيلهء او بهره‌مند سازد - نمىشود با او مقايسه كرد ، بنابراين در نيازمنديهاى خود به على بن جعفر مراجعه كن و از فارس بترس و از دخالت او در كارى از كارهاى خود جلوگيرى كن ، تو

--> [ 1 ] رجال طوسى . [ 2 ] رجال نجاشى . [ 3 ] كتاب « الغيبة » . [ 4 ] رجال كشى .